17 Ocak 2017 Salı

Gerçekten de çok gülünce sonunda ağlar mı insan?


Sanırım hayatımda aldığım en doğru kararlardan biri de bu bloğu açmaktı. Böyle klavyenin karşısına geçip içimi dökünce, hiçbir şeyden çekinmeden düşündüklerimi dilediğimce yazınca ve en önemlisi gelen yorumları gördükçe, kendimi gerçekten çok çok ama çok iyi hissediyorum. Bu bir şeylerin boşa gitmediğini gösteriyor. Düşüncelerinin başkaları tarafından değer gördüğünü.. Bu o kadar güzel bir şey ki.. Ama yazmak istediğim konu bu değildi. Aslında ne yazacağımı da tam olarak bilmiyorum, sadece bir şeyler yazmak istiyorum. Sadece yazmak..

'Gerçekten de çok gülünce sonunda ağlar mı insan?' Bu soru nedense bütün gün beynime takılı kaldı. Gerçekten de böyle mi sizce? Gülümsemeyi seviyorum. Bazen kendimi gerçekten mutlu hissetmesem bile, gülümsemek insana gerçekten güç ve enerji veriyor. Ama dikkat ettim de, ne zaman kahkahalarla gülsem, bu mutluluk halinden ziyade sadece bir şeyi komik bulduğum için de olabilir, sonunda muhakkak ama muhakkak ağlıyorum. Bu hiç ama hiç şaşmıyor. 
Evet, ağlamak da güzel bir duygu yerine göre ama bir yerden sonra acaba diyor insan? Ne kadar pozitif olursan ol ya da ne kadar enerjik, sonunda bir şey oluyor ki her şey bir an da pooff diye uçup gidiyor.

Bu durum sadece bana özgü mü bilmiyorum. Aslında biraz da bunu merak ediyorum. Gerçekten de her gülümsemenin sonunda ağlar mı insan? İşte bu, cevabını çözemediğim sorulardan biri.
Ama yine de sonunda hangi hissi, hangi duyguyu hissedeceksen hissedelim gülümsemek gerçekten de çok güzel. Bol bol gülümseyin ve insanları gülümsetin. 
Belki de en iyi ilaç gülümsemektir.



8 yorum:

  1. Senin hayatın senin inançların. Sen hayatının bir bölümünde zihninde çok gülen ağlar kararını aldıysan senin için işler bu durum. Bu çok gülen çok ağlar inanç sistemi ulusal inanışımız gibi bir şey hatta çok güldüğünde anne baba arkadaş etrafta kim varsa uyarır sanki bize iyilik yapar gibi 😊 Sen koyu bir inançla olmasa bile bu görüşe bir nebze inandığın anlarda güldükten sonra ağlıyorsundur. Ben böyle düşünüyorum umarım açıklayabilmişimdir 😊

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu inanç sisteminin toplumda bulunduğu doğru. Hatta büyüklerimiz de yeri geldiğinde söyler bunu. Ama bu tip bir inanışım hiç yoktur benim. Durduk yere de ağlamıyorum hem. Gerçekten üzüleceğim bir durumla karşılaşıyorum. Buna tesadüf mü desem, bilinçaltımın etkisi mi bilemiyorum ama bir yerden sonra insanı sıkan bir durum. Bu arada açıklamanız gerçekten güzeldi :)

      Sil
  2. Hep gulmenin cezası olacakmış gibi. Mesela kendi kendine gulene deli derler aglayana demezler , acirlar aglayana hoşlarına gider sanki ama gulene imrenirler neden gülüyorsun diye sorarlar sonra da çok ağlarsın ha diye eklerler falan, düşünce yazılarını çok seviyorum yazmaya devam edin :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzel özetlemişsin. İnsanların her şeye bir itirazı var malesef ki. Düşünce yazıları yazmayı ve bilhassa okumayı ben de çok seviyorum :)

      Sil
  3. Cem yılmaz'ı seyredip hunharca güldüğümü hatırlarım sonunda ağlama gerçekleşmeyen. Bunlar kişiyle alakalı bir durum olduğu görüşündeyim. Batıl inanç belki de.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Batıl inanç kısmına katılıyorum ama işin bu boyutunu düşünerek yazmamıştım yazımı. Çok uç noktalarda biri olduğumdan bu durumu yaşadığım sonucuna vardım. Yani, bir olaya gerçekten sevindiysem sonunda hayal kırıklığına uğramamak adına kendimi geriye çekip olumsuzlukları kendime çekiyorum belki de. Bu huyumu değiştirmem gerekli orası bir gerçek, aslında bu yazıyı yazma amacım da tam olarak buydu. Yani bu sorunuma çözüm bulabilmek. Ama yorum için teşekkürler :)

      Sil
  4. Belki de seni üzebilecek birtakım şeyleri hayatından çıkarman lazım. Psikolojik olarak güldükten sonra ağlayacağın inancını kendine aşılamış gibi görünüyorsun daha çok.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet malesef ki öyle. Her şeyi olduğundan daha çok önemsememek, kafaya takmamak gerekiyor belki de.

      Sil