24 Mart 2018 Cumartesi

Önüm Arkam Sağım Solum Böööö!


Herkese merhaba. Gerçekten kabalık bazı insanların doğasında, hatta ve hatta hamurunda (?) var. Ah! Nasıl devam etsem bilemiyorum.
Öncelikle başıma özel bir durum gelmedi. Bu birikmişliğin patlaması sonucunda ortaya çıkmış bir yazıdan başka hiçbir şey değil. Evet.

Hayat koşullarının zor olduğunu, herkesin türlü türlü derdi olduğunu, kendi çapında az veya çok sorumlulukları olduğunu ve dolayısıyla yorulmaya ve yıpranmaya bağlı olarak gün içinde gergin olunmasını anlayabiliyorum. Çünkü aynı gerginlik ve asabiyet bende de oluşuyor ama gidipte bana kibarca yaklaşan birini terslemiyorum. Veya durduk yere gidip de birilerine sataşmıyorum. Veya çarptığım birine 'pardon' diyebilme nezaketini gösterebiliyorum, işlerimin arasında -bir zahmet- bunu düşünebiliyorum. Ki bu çok da zor olmamalı.

Çevremizde o kadar çok negatif enerji var ki. En nefret ettiğim ve tahammülümün olmadığı şey kibirdir. Cidden her tip insanı bir yere kadar tolere edebilirim ama kibirli insana tahammülüm yok. Ki şans bu ya, etrafta bu türün gırlası var. Özellikle de son yıllarda herkes kendini dev aynasında görüyor mübarek. Bu da beraberinde insanlara, hatta bunu geçtim, hayvanlara bile kötü davranma hakkına sahipmiş havası veriyor bu tip insanlara. Evrende tek olmadıklarının farkına varamıyorlar. İşte bu durum da beni sinirlendiriyor.

Günümüzde gerçekten kimsenin kimseye saygısı kalmamış. Aylar öncesinde 'Bir Distopyanın İçinde Kendi Ütopyamı Düşlüyorum' başlıklı bir yazı yazmıştım. Ama artık düşleyemiyorum da. Bir de sözde bilişim, gelişim, teknoloji çağındayız. Gün geçtikçe biz insanlar da ürettiğimiz robotlar gibi makineleşiyoruz baksanıza. İşte bu tam bir distopya konusu.

Yine de umut var mı ki? Galiba iyi insanlar olduğu müddetçe umut var. Ama yine de bazen sağım solum önüm arkam 'bööö' diyenlerle dolu gibi hissetmekten kendimi alamıyorum.

Neyse, şimdilik hoşçakalın. Her şeye rağmen musmutlu, güzel günler dilerim :)





10 yorum:

  1. Maalesef bu tarz insanlar her yerde yok. Sanki negatif enerji yüklemişler kendilerine, içlerinden güzel duygular alınmış gibi dolaşıyorlar.Ama yine de umutsuz olmayalım. Yüreği güzel insanlardan da her yerde var. Umarım seninde karşına hep olmasını istediğin insanlar çıkar.:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Umarım :) Güzel yorumunuz için teşekkürler, her şey sizin de gönlünüzce olsun :)

      Sil
  2. Nezaket, dünyayı değiştirebilecek potansiyelde bir empatimsel duygu ve birçok insanın bunu fark etmeyip kabalığı tercih etmesi çok üzücü...
    Ama dediğin gibi, iyi insanlar olduğu müddetçe umut var. ^_^
    Kalemine sağlık, kısa ama çok öz bir yazı olmuş! ^_^

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok üzücü ve kimi zaman sinir bozucu. Yorumun için teşekkür ederim :)

      Sil
  3. of sorma yaaa bizim ülke delirdi gibi valla, kabalık hoyratlı var çok. bir de bizde evet çekememezlik de var. zaten insanlar da mutsuz umutsuz. düzelelim işallah yaaa ülke olarak :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen herkes farklı alemde gibi. Bir de suçlu olan pişkince üste çıkıyor, insan hayret ediyor. İnşallah düzeliriz de zor gibi.

      Sil
  4. Bu anlattıklarından gırla dolu çevremde :/ Hele şu yukardan , yukardan bakan insanlar var ya beni gerçekten çıldırtıyor .

    YanıtlaSil
  5. Uzun bir aradan sonra bu sene öyle bir tip bizim okulda mevcut. Buraya ne yaptığını yazacaktım ama yazdıkça daha sinirlendim, o yüzden vazgeçtim :D He he deyip geçceksin böylelerini.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle. Çok da şey etmemek lazım aslında. Öyle yapınca hem gerilmiyorsun hem de karşındaki ya usanıyor ya da takmadığından gözüne pek batmıyor. Tabi kısmen :D

      Sil